از دوستان عزیزی که تمایل به همکاری با این وبلاگ رو دارند دعوت می کنم طی تماسی به من اطلاع بدهند.

فکر نکنید خودمو دست بالا گرفتم و می خواهم از شما و مطالبتون استفاده کنم در اصل می خواهم این

وبلاگو تبدیل به یک سایت گروهی کنم و این هم دلیلش به خاطر اسم این وبلاگ هست . دوست ندارم

این اسم و صفت زیبای شهرمون بدون استفاده بمونه پس منتظر همشهری های گلم هستم.

بارها و بارها از پیاده رو عبور کرده اند و می دانند که در خطه شمال که باران زیاد می بارد

باید طوری پیاده رو را درست کرد که آب در وسط آن نماند و دارای پستی و بلندی نباشد.

ولی کافیست سری به خیابان بیستون (بهستون) بزنید تا ببینید که کاشی های آن بدون کوچکترین

 مهندسی توسط پیرمرد و شاگردش ساخته شده و کمتر منطقه صاف و یکدستی در آن نمی توان یافت.

مانده ام شهرداری با این همه نیرو چه می کند و چرا یکبار چاره ای برای پیاده روهای شهر

نمی کند؟

سمت شرقی پل جانبازان در حال ساخت است. یکماه پیش ابتدا منطقه مورد نظر را از خاک

انباشتند ولی بعد از چند روز یادشان آمد که باید یک دوربرگردان کوچک در آن ناحیه درست کنند

چیزی که عینا در نقشه هم آمده خلاصه دوباره خاکبرداری و حالا بتون ریزی و ادامه کار که در

حال انجام است. یعنی مهندسی بالای سر طرح نیست یعنی یک دوربرگردان عادی که هر شهروندی

میداند باید آنجا احداث میشد اینقدر ساده انگاشته شده که همه مجریان طرح آن را فراموش کرده بودند.

با وقوع این اتفاقات آدم به ... و درایت و آگاهی مدیران و .... شهر شک می کند و آه آه و آه

از دل باید به بیرون ریخت که این چنین شهری این چنین به ناکجا آباد می رود.

لتفاق قشنگ این هفته دومین همایش پیاده روی خانواده های رشتی بود که

مصادف شد با میلاد منجی عالم قائم آل محمد که بسیار زیبا از کار در آمد مخصوصا

با کنسرت علی لهراسبی که مردم رو حسابی به شور و شعف درآود تا باشه از این دست مراسم ها

که مردم با هم خوش باشند و از غمها فاصله بگیرند. 

آمال و آرزو برای این است که شاید دست نیافتنی ها را بطلبی و به چیزهایی برسی بسی

کوچکتر و اما باز هم مفید واقع که این اصلا بد نیست و بسیار هم خوب هست که به خوبی

اندیشیدن و دستیابی به خوبی همیشه پسندیده و مبروک بوده و هم اکنون اگر فرقی در افکار

مردم ایجاد نشده باشد ، باز هم پسندیده است.

اینها را گفتم تا به صحبت دوستم اشاره ای داشته باشم. بنده خدا وقتی از پارک دانشچو عبور

می کرد آرزوهایش یکی یکی از برابر چشمش رد می شدند. خلاصه در وقتی مقتضی

برایم از این آرزوها گفت.

گفت آرزو دارم پل جانبازان را وقتی ساختند به چشم ببینم زیرا از دیدن روزشمار خاموش

افتتاح آن خسته شده ام.

آرزو دارم اتوبان قزوین رشت هر چه زودتر ساخته شود تا اینقدر در پیچ و خم این جاده

معده درد نگیرم.

آرزو دارم آبگیر بی نظیر عینک به پارکی بزرگ تبدیل شود و از شهریاران تا کارخانه

توتون به پارکی یک دست و توریستی بدل گردد تا روزی طول این مسیر را با دوچرخه

بپیمایم و یا بدوم.

و آرزویی بزرگ که روزی از روزهای خدا از همین شهر عزیز به دیار مشهد با قطار  سفر

کنم و راحتی را در یک سفر خانواگی احساس کنم.

آرزوهای دوستم را وقتی کنار هم چیدم به این نتیجه رسیدم که این ها همه خواسته های تک تک

مردم با فرهنگ این شهر است و از جمله آرزوهایی است که نمی شود عبارت آرزو را به آن

اطلاق کرد چون با تدبیر و دانش که اگر باشد در جان و تن و ...... مسئولین به همه اینها می شود

که رسید هیچ حق شهر ما و حق تک تک همشهریان است ولی باز هم از خود دریغ نکنیم و

در دعاهایمان نیز از خدا بخواهیم که پروردگارا شهر زیبای ما را آباد گردان

حسین چکوسری

مرداد 85 رشت

این تفکر اعضای شورای رشت باعث انجام کارهای عجیب و غریبی شده

که همه مردم دست اندر دهان مانده اند و به دنبال جواب می گردند

بعد از مدتهای طولانی شهر رشت صاحب شهردار شد که شهر ما متفاوت

با تمام دنیا می کنه و این خودش یعنی تفاوت و شایدم پیشرفت و فرق و.....

باز هم خدا را شاکریم که یکی انتخاب شد و اسم شهردار روی شهر ما هست.

مدتی بود نوشتن را تعطیل کرده بودم

البته قبلا در وبلاگ تازه تاسیس www.rasht-kh.blogfa.com می نوشتم

که تصمیم بر آن گرفتم که نام جدید ولی با محتوا را برای این وبلاگ برگزینم

از خبرهای شادی بخش برای رشتی ها عدم تایید خاکسار به عنوان شهردار بود

که موجی از شادی و خرسندی را در دل دوستداران شهر رشت به راه انداخت و دوستان را

از هزینه های بیت المال (پارچه های تبریک) ناراحت ساخت. امید است با تدابیری درست که

 کمی دور از ذهن است شورا انسانی لایق را به عنوان شهردار انتخاب کند